Naitanong ko sa sarili ko? Bakit nga ba ako hindi nag-take ngayon? Bakit hindi ako sumbay sa kanila? Bakit hindi ako nagkalakas ng loob na kumuha rin ng ganitong klaseng eksaminasyon? Ang sagot - hindi ko pa panahon para sa mga ganitong bagay.
May mas matimbang pa sa akin bukod sa board exam. Ako na kasi ang tumatayong breadwinner sa amin kaya naman kung hindi agad ako hahanap ng hanapbuhay ay tiyak di ko na alam kung saan na kami pupulutin ngayon. At hindi ko na rin alam kung ano ang ipanggagastos namin sa araw-araw. Kaysa kumuha ako ng board exam, magtrabaho na lang ako - may pera pa.
Sa isang banda, may nagsusumigaw sa kailaliman ng aking pagkatao. Gusto ko ring maranasan kung paano kabahan, paano ma-excite ngayong paparating na ang board exam, paano manghula kung hindi na alam ang sagot, at maari pang ibang kaugnay na bagay. Gusto ko ring maranasan ang ganun, pero hindi ko pa nga panahon, ika nga.
Ayun, at dahil hindi naman ako kukuha ng board ngayon, pinagpatuloy ko ang pagbabasa ng mga news feed. Marami sa kanila, mga qoutes mula sa bibliya, o kaya naman ay words of wisdom mula sa ilan, o kaya naman mga cheer mula sa kani-kanilang kamag-anak at kaibigan. Nakakatuwang isipin na marami ang talagang tutok sa magiging kahihinatnan ng eksaminasyon na ito, maski na ako na hindi kukuha, ay nakatutok din sa mga kakilala ko. At ipinagpatuloy ko ang pagbabasa ng newsfeed.
Ano man ang kahihinatnan ng board exam na magaganap ngayon ay salamin ng mga mithiin nila na nais nilang makamit . Nagkataon lang na hindi ko pa oras ngayon kaya ipinagpaliban ko muna. Ang mahalaga sa akin ngayon ay mapatunayan kong may silbi ako sa lipunan ko higit pa sa pagkuha ko ng lisensya.
At nakita ko na ulit ang orasan, 12 na pasado, Nobyembre 26 na. At nagsulat ako sa wall na nagsasabing God bless sa lahat ng mga ECE na kakilala ko. At matapos noon ay natulog na ako para aralin na ang mga bagong aralin sa bago kong trabaho.
No comments:
Post a Comment